çocuk da yaparım kariyer de etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çocuk da yaparım kariyer de etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Nisan 2012 Pazar

Çocuğumla öğrendiklerim Vol 1#




  




 

Ben bir sürü şey öğrendim Yaman sayesinde. Sabır, uykusuzluğa karşı direnç, uykusuzluk, açlık ve bacağınıza yapışıp anneeeğğğğğ diye ağlayarak tuvalete bile gitmenize izin vermeyen bi çocuğa rağmen dişlerinizi sıkıp mantıklı düşünebilme yeteneği. 
Bir de her şey farklı olsun güzel olsun isteği gelişiyor insanın içinde. Buna en abuk subuk ayrıntılar da dahil, giyimi, kuşamı, eğitimi, vesairesi de...
Doğumda kapımıza asılacak süs güzel olsun, benim olsun. diş buğdayındaki kurabiyeleri ben de yaparım!, çocuğum için süper kitaplar alırım bununla da kalmam, okurum da okurum. 
Aynı anda Yaman'ı terbiye edebilen bir aslan terbiyecisi olabilir ve onun kafasını vurabileceği köşeleri, parmağını sokacağı prizleri görebilir, bunları ekarte edip aynı anda eşimle muhabbet edebilir, anneme komutlar yağdırabilir, Yamanın saçların karıştırıp onu oyalayacak bir hikaye anlatırken ağzına kahvaltısını sokuşturabilirim. 
CV dediğin böyle olur. 


  

22 Eylül 2011 Perşembe

İstanbul işi

Anne olarak ilk kez çalışmaya başladım. Çok zor geldi gitmek bir o kadar da kutlu bir gündü benim için, zira bir senedir sosyal ortam dediğin şey facebook'ta takılmaya tekabül eder olmuştu. Gerçi gebe gebe benim kadar gezen var mıdır, çocuğu 35 günlükken kim yılbaşı eğlencesine gider bilinmez; ama özellikle İstanbul'a geldiğimizden bu yana benim için dışarıya çıkmak bir hazırlıklar silsilesi ile eşdeğer olmuştu. bez, ıslak mendil, sus ve yedek kıyafet olmadan kesinlikle dışarı çıkamaz olmuştum. Hem yeni okula gitmek yeni insanlar tanımak hem de benim için yepisyeni İstanbul trafiğiyle can ciğer olmak biraz ürkütücü bir başlangıç  menüsü olmuştu doğrusu. İlk günler evden okula gidebiliyorken okuldan eve dönemeyip ya Edirne'ye ya da Anadolu yakasına doğu seyirtme şeklinde üstün bir başarı sergileyerek babanın takdirini kazandığımı da eklemeliyim. Ancak asıl takdiri yanlışlıkla saptığım güzergahta o saatte civcivli trafiğin göbek yerinden, eve kadar tek bir çizik almadan gelmekle kazandım.
İkinci hafta başka bir okulda eğitim almak üzere başka bir güzergahtan git gel yaptım; hem de maşallah dilimi ısırayım bol kamyonlu bir güzergahtan sağ salim çıktım.
Tüm bu maceraların ötesindeki güzellik ise öğlenleri eve gelip seni emzirebilme fırsatımın olmasıydı. Sen iki hafta daha rahat rahat anne sütü alabil diye her öğlen ciddi bir yolu gittim geldim.