O gün babası eve gelmeden önce onları arar. Yaman telefonda babasına şahit olduğu bu olayı anlatır. "Kepçe bööle kammon!" Bunun üzerine babası Yaman'a kocaman tekerlekleri olan kamyonlar adlı kitabını alır. Yaman sevinçten delirir, tabi ki.
İçinde tuz taşıyan kömür taşıyan kamyonlar, toprağı kamyona döken kepçeler vardır. Yaman bu kitaptan maden kömür ve tuz kelimelerini de öğrenir.
Yaman'ın kepçe kamyon sevgisi derinleşince bir gün annesi parkta sinsi çocuk Arda'nın elinden küreğini almasıyla dökülen gözyaşlarına dayanamaz ve ona hemen yakındaki oyuncakçıdan kepçe alır bir tane. Yaman da sinsi çocuk Arda'yı çatlata çatlata oynar kepçesiyle, toprağa bulanır pis ve mutlu bir çocuk olur.
Sinsi çocuk Arda'yı da annesi eve götürür erkenden, oh canımıza değsin!
