Seninle uyanmak ve bütün günü geçirmek bazen zor olsa da, evet kesinlikle çok güzel. Sabahları yanımıza gelip kahvaltı öncesi atıştırmalığının ardından sürüne sürüne yataktan iniyorsun ve o inmez parmağın havaya kalkarak ıh mesaisine başlıyor. Yani anlatın bu ne veya bunu bana verin de bir bakayım neymiş. Sonra seninle kahvaltı yapıyoruz, sonra baban çalışıyor evde çevirileri var bugünlerde, biz de seninle güç bela topladığımız kahvaltı sofrasının ardından senin odana geçiyoruz. Arabalarınla oynuyoruz (henüz çok kısa süreli), oyuncaklarına mama yediriyoruz, rutin aralıklarla odandaki tüm eşyaların adını soruyorsun, kitap okuyoruz (ki bu en çok sevdiğin aktivite ve benim ve babanın sevdiğine en çok sevindiğimiz şey)
Anneliğimin ilk günlerinde herkesin dediği şuydu (tabi bunu çevremizdekiler demiyor, okuduklarımız itibariyle biz söylüyoruz bunu) her zaman hata yapabilirsiniz, abartmayın. Bu aslında bir anda söyleniverilen bir cümle olsa da küçük hataları telafi etmesi zor olabiliyor.
Çok ünlü bir annelik davranışı vardır. Çocuk yere düşer kafasını çarpar ve anne "ıh, ıh" diye döver çarpılan yeri. Bu hareketi ben başkalarında izlerken hiç tasvip etmediğim halde, Yaman'ın doğum günündeki şaşkınlık ve ördekliğimle yaptım bunu neden yaptığımı bile anlamadan. Kodlanmışlık ve bilinçaltımla açıklayabilirim en fazla bunu. Hatta Cem ve Ayşegül uyardılar "bunu yapma zira çocuk hep başına kötü gelen şeylerde başkalarını suçlama yoluna gidiyormuş" diye. Evet çok doğru. Ben de hemen Yaman'ın dikkatini dağıtmaya çalıştım.
Peki şimdi noldu? Şu andaki bilgimle konuşuyorum, bunu annem yapmaz, ya yan komşuda gördü ya da yan komşunun çocuklarından birinden ya da ta doğum gününde benim sadece bir kez yaptığım bir hareket aklının bir köşesinde kaldı ve Yaman eşyalara ıh ıh diye vurmaya başladı. Neyse ki genelleme yapmış da olur olmaz yerde vuruyor. Şimdi önce mimik ve vücut dili ile ve tabi ki yumurcakça konuşarak onu vazgeçirmeye çalışıyorum bir de görmemeye ve dikkatini başka yöne çekerek.
Peki Yaman genel olarak davranış konusunda nerede şu anda? 14. ayını doldurduğu bugün itibariyle Yaman için hareketli ancak genel anlamda uslu bir çocuk diyebilirim. elleme dediğimiz şeyleri genel olarak ellemiyor arada fire verdiğimiz olsa da. Sadece birkaç kez gözümüzün içine baka baka inatla yapmaya çalıştığı şeyler oldu, atma dediğimiz halde atmak ya da vurma dediğimiz halde vurmak gibi. Ama çocuk terbiyesinde tüm kitaplar ve okuduğum makaleler üzerine yemin ederim ki en önemli şey istikrardır. Bunu okuyan genç anne' Sakın pes etme ve istikrarını muhafaza et.
