Canım oğlum, Artık doktorun da tavsiyesiyle ek gıdaya geçtik adamakıllı. Bir ayı aşkın bir süredir sana zaten meyve püresi ve yoğurt veriyordum. Bunun yanı sıra biber fasulye gibi marjinal girişimlerimiz de oldu. Ancak gerçek anlamda bir şey yediğini söyleyemeyeceğim. Dolayısıyla kakandaki yoğurt kokusu dışında pek birdeğişiklik olmamıştı hayatımızda. Ancak ne zaman ki doktor artık yumurta, pekmez ve tuzsuz peynirle kahvaltı. Ve sebze pürelerine geçilsin meyvelere geçilsin dedi, işte o vakit bizim için arabada gaz çıkardığında pencereyi açma zamanı geldi.
Yumurtayı, peyniri ve pekmezi çok sevdin. Yoğurdunu her gün mayalıyordum zaten, sebze olarak sana yedirdiğim ilk püre içinde havucunu biraz fazla kaçırdığım kabak havuç ve patates karışımıydı. Sen de tabi ki hassas damak tadınla havuca karşı ciddi bir tavır alarak bu ne be? Der gibi suratımıza baktın. Hani mümkün olsa bunu yememi beklemiyorsun herhalde dostum? derdin. Zira videoda her şey açık.
Sonra bir gün kabaklı karnıyarık yapmıştım kıymadan değil ama tavuk etinden. Tavuk suyuna fırında pişmiş kabak ve minik tavuk parçalarından verdim bu defa. Surat ifadenden şunu anladık ki sen daha çok etçil bir insansın baban gibi. Hata sonradan tavuklu şehriye çorbasının içine attığım minik kıyma parçalarını da yuttun maşallah. Normalde sebzenin meyvenin içindeki parçalarda hemen öğürme pozisyonu alan sen, söz konusu kıyma ve tavuk olunca affetmedin vallahi.
Bugün de ilk kez (5.6.2011) tarhana çorbası içtin. Gayet de beğendin. Demek ki ağzının tadını bilen semirik bir oğul olacaksın sen. Cem Amca’nın seninle ilgili “damağına kavurma yapıştıracağım Yaman Oğul’un” hayali gerçek olacak gibi.
Yarasın oğluma!
Yarasın oğluma!
